«Έκαναν ότι δεν με άκουγαν»: Η αληθινή ιστορία πίσω από το παθιασμένο φιλί στην «Μοντέρνα Σταχτοπούτα» που δεν σταμάτησε ούτε με «στοπ» του Σακελλάριου

Μια από τις πιο διασκεδαστικές και – ταυτόχρονα – αληθινά ανθρώπινες ιστορίες από τα παρασκήνια του κλασικού ελληνικού κινηματογράφου ήρθε ξανά στο φως με αφορμή την ταινία Μοντέρνα Σταχτοπούτα του 1965, με πρωταγωνίστρια την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Αυτή η παραγωγή, που έκοψε σχεδόν μισό εκατομμύριο εισιτήρια και είχε αγαπηθεί από το ελληνικό κοινό, έκρυβε μια σκηνή πίσω από τις κάμερες που αποκαλύπτει πόσο «ζωντανή» μπορούσε να είναι η ζωή στο σετ, πέρα από το σενάριο και τις οδηγίες.

Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Αλέκος Σακελλάριος, ένας από τους πιο σημαντικούς δημιουργούς της χρυσής εποχής του ελληνικού σινεμά, είχε αφηγηθεί πως κατά τα γυρίσματα της τελευταίας σκηνής της ταινίας — αυτής που σύμφωνα με το σενάριο ο ήρωας θα φιλούσε την ηρωίδα — συνέβη κάτι απρόσμενο. Όταν η κάμερα ήταν στη θέση της και το φιλί δόθηκε για πρώτη φορά, ο Σακελλάριος συνειδητοποίησε ότι είχε καταγραφεί το πλάνο και φώναξε το κινηματογραφικό πια «στοπ» για να σταματήσει τη σκηνή και να προχωρήσει στην επόμενη λήψη.

Όμως, σύμφωνα με την ανάμνησή του, οι δύο ηθοποιοί — η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ — «έκαναν ότι δεν τον άκουγαν». Το φιλί, όπως περιέγραψε ο ίδιος ο Σακελλάριος, δεν σταμάτησε εκεί· αντίθετα, συνεχίστηκε με πάθος, τόσο ρεαλιστικό που ξεπερνούσε το κινηματογραφικό πλαίσιο και θύμιζε μια αληθινή, αυθόρμητη στιγμή και όχι απλώς την εκτέλεση του σεναρίου.

Αυτό το περιστατικό — πέρα από το κωμικό στοιχείο μιας σκηνής που δεν σταμάτησε ούτε με επίσημο «στοπ» του σκηνοθέτη — δείχνει πώς μερικές στιγμές στο σετ μπορούν να αποκτήσουν δική τους ζωή, καθώς οι ηθοποιοί δεν λειτουργούν απλώς ως εκτελεστές του σεναρίου αλλά ως φορείς συναισθημάτων και δυναμικής που μερικές φορές υπερβαίνει την ίδια την τέχνη του κινηματογράφου.

Η Μοντέρνα Σταχτοπούτα παραμένει μια από τις αγαπημένες ταινίες του ελληνικού κοινού και η ιστορία με το φιλί που δεν σταμάτησε ακόμα και όταν ο σκηνοθέτης φώναξε «στοπ» αποτελεί μια από τις πιο διασκεδαστικές και ανθρώπινες ματιές πίσω από τη μαγεία του ελληνικού κινηματογράφου της εποχής.

Videos from internet