Ο καταξιωμένος ηθοποιός Θανάσης Κουρλαμπάς άνοιξε πρόσφατα την καρδιά του σε μια ειλικρινή και βαθιά προσωπική συνέντευξη με αφορμή την παράσταση Cancel, στην οποία πρωταγωνιστεί αυτή τη σεζόν, και έκανε δηλώσεις που εξέπληξαν πολλούς στο χώρο της τέχνης αλλά και το τηλεοπτικό κοινό. Σε μια κουβέντα με την δημοσιογράφο Πέννυ Καβέτσου στην εκπομπή «Καλημέρα, είπαμε;», ο ηθοποιός αναφέρθηκε χωρίς περιστροφές σε στιγμές της επαγγελματικής του πορείας που τον έχουν στιγματίσει και στις οποίες αναγνωρίζει ότι έχει υπάρξει άδικος προς συνεργάτες και ανθρώπους της δουλειάς — μια παραδοχή που συνοδεύτηκε από ειλικρινή μετάνοια για λόγια και συμπεριφορές που δεν τον τιμούν.
Ο Κουρλαμπάς μίλησε για τον τρόπο που έχει εξελιχθεί ο χώρος του θεάτρου τις τελευταίες δεκαετίες, λέγοντας πόσο τυχερός αισθάνεται για τις πολλές παραστάσεις και τις συνεργασίες που τον διαμόρφωσαν επαγγελματικά και ανθρώπινα. Ωστόσο, παραδέχτηκε ότι υπήρξαν μία μετρημένη στο ένα χέρι δύσκολες περίπτωση συνεργασιών όπου ο ίδιος δεν στάθηκε δίκαιος απέναντι σε άλλους. Με σταθερό ύφος παραδέχτηκε ότι «έχω πιάσει τον εαυτό μου να μετανιώνει για κουβέντες, συμπεριφορές και παράπονα που εκφράστηκαν» και ότι αυτό τον έχει κάνει να βλέπει την τέχνη και τις ανθρώπινες σχέσεις πιο ώριμα.
Ο ηθοποιός δεν παρέλειψε να σχολιάσει και την κρισιμότητα των κακόβουλων κριτικών και των σχολίων που πολλές φορές κυκλοφορούν γύρω από πρόσωπα του θεάματος. Όπως εξήγησε, πλέον αντιμετωπίζει τέτοια σχόλια με διαφορετική οπτική, τονίζοντας ότι σε πολλές περιπτώσεις πρόκειται για προσπάθειες αύξησης τηλεθέασης χωρίς πραγματική ουσία πίσω τους. Το συμπέρασμά του ήταν σαφές: ό,τι έχει ειπωθεί, έχει κλείσει τον κύκλο του, και δεν θέλει να «ξαναγυρίσει» σε αυτή τη λογική, επιλέγοντας να επικεντρώνεται στον σεβασμό και την πληροφόρηση πριν κάποιος βγάζει ευρύτερα συμπεράσματα.
Παράλληλα, σε άλλα σημεία της συνέντευξης, ο Κουρλαμπάς τόνισε τη σημασία της σωστής ενημέρωσης και της ολοκληρωμένης εικόνας που πρέπει να έχει κάποιος πριν σχηματίσει γνώμη για ένα θέμα, υπενθυμίζοντας ότι η τέχνη και οι ανθρώπινες σχέσεις μέσα σε αυτή αξίζουν σεβασμό και προσοχή. Η αυθεντική και χωρίς φτιασίδια στάση του απέναντι στη δική του διαδρομή δείχνει έναν καλλιτέχνη που δεν φοβάται να αναγνωρίσει τα λάθη του και να τα χρησιμοποιήσει για να εξελιχθεί μέσα στον χώρο όπου εργάζεται.
