Η Αριάν Λαμπέντ, γνωστή ηθοποιός και σκηνοθέτις, αλλά και σύζυγος του σκηνοθέτη Γιώργου Λάνθιμου, προκάλεσε έντονο ενδιαφέρον και δημόσιο διάλογο με μια εκ βαθέων εξομολόγηση που δημοσιεύτηκε σε προσωπικό της κείμενο στην «Καθημερινή». Εκεί, η ίδια περιγράφει με σπαρακτική ειλικρίνεια σημαντικές και επώδυνες εμπειρίες από τη ζωή της, που μέχρι σήμερα είχαν παραμείνει στο σκοτάδι για το ευρύ κοινό.
Στην εξομολόγησή της, η Λαμπέντ αποκαλύπτει πως κατά την εφηβεία της υπέστη σεξουαλική παρενόχληση, ανεπιθύμητα αγγίγματα και δύο βιασμούς — γεγονότα που για χρόνια τα αντιμετώπιζε με τον «αυτόματο πιλότο» και προσπαθούσε να τα υποτιμήσει, θεωρώντας τα σχεδόν αναμενόμενα λόγω του φύλου της.
Η διάσημη σκηνοθέτις δεν διστάζει να μιλήσει ανοιχτά για την επώδυνη μάχη που έδωσε με το τραύμα, αλλά και με το αλκοόλ, που για χρόνια λειτουργούσε για εκείνη ως ένας τρόπος αποφυγής της πραγματικότητας. Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2021, όταν πήρε την αποφασιστική απόφαση να σταματήσει να πίνει και να αντιμετωπίσει κατά πρόσωπο όσα είχε βιώσει.
Η Αριάν Λαμπέντ εξηγεί ότι η απόφασή της να γράψει και να δημοσιοποιήσει αυτή την ιστορία δεν έγινε τυχαία. Αφορμή στάθηκε η εμπειρία της ως μάρτυρας σε μια πρόσφατη δίκη για υπόθεση βιασμού στην Ελλάδα, όπου βρέθηκε να αντιμετωπίζει όχι μόνο το προσωπικό τραύμα αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα θύματα μέσα στη δικαστική διαδικασία.
Στο κείμενό της, περιγράφει πώς η ελληνική δικαιοσύνη όχι μόνο δεν κατάφερε να αναγνωρίσει πλήρως την έκταση της κακοποίησης αλλά και πώς η ίδια βρέθηκε αντιμέτωπη με επιθέσεις και αμφισβητήσεις, ακόμα και από πλευρές που υποτίθεται πως στηρίζουν τα θύματα. Τονίζει ότι παρά τις τέσσερις μηνύσεις που κατατέθηκαν, μόνο δύο έγιναν δεκτές, και μόνον η μία αναφερόταν σε περίπτωση όπου το θύμα γνώρισε τον δράστη από πολύ μικρή ηλικία.
Μέσα από αυτή τη δημόσια αναφορά, η σύζυγος του Λάνθιμου επιδιώκει να προκαλέσει συλλογικό προβληματισμό για το πώς λειτουργούν οι θεσμοί απέναντι στη σεξουαλική βία και να ενθαρρύνει περισσότερες γυναίκες να σπάσουν τη σιωπή τους και να μιλήσουν για τα τραύματά τους.
