Η Ελλάδα – και όχι μόνο ο ακαδημαϊκός κόσμος – θρηνεί τον θάνατο της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ, μιας από τις πιο εμβληματικές μορφές της σύγχρονης ελληνικής διανόησης και παγκόσμιας επιστήμης, της οποίας η απώλεια συγκλόνισε χιλιάδες ανθρώπους. Η διακεκριμένη βυζαντινολόγος και ιστορικός, που έφυγε από τη ζωή τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου σε ηλικία 99 ετών, άφησε πίσω της ένα τεράστιο έργο και μια κληρονομιά που έχει σημαδέψει τις ανθρωπιστικές επιστήμες και τον πολιτισμό της χώρας.
Στο πλαίσιο αυτό, έχει ήδη ανακοινωθεί ότι η σορός της θα τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα, δίνοντας στον απλό κόσμο, στους φίλους και στους συναδέλφους της την ευκαιρία να αποτίσουν τον δικό τους φόρο τιμής σε μια προσωπικότητα που υπήρξε πρωτοπόρος και σταθμός στην ελληνική πνευματική ιστορία.
Η εξόδιος ακολουθία της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ έχει προγραμματιστεί για την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου στις 13:00, και θα τελεστεί στην Ιερά Μητρόπολη Αθηνών. Πρόκειται για μια τελετή που θα διεξαχθεί δημοσία δαπάνη, ως ελάχιστη αναγνώριση και τιμή στην προσφορά της στην επιστήμη, την εκπαίδευση και τον πολιτισμό, από κοινή απόφαση των αρμόδιων υπουργείων της χώρας.

Από νωρίς το πρωί εκείνης της ημέρας, πολίτες αλλά και εκπρόσωποι του πνευματικού, ακαδημαϊκού και πολιτικού κόσμου αναμένονται να σχηματίσουν σειρά μπροστά στη σορό της, σε μια συγκινητική επίδειξη σεβασμού και εκτίμησης για μια γυναίκα που άνοιξε δρόμους και ρόλους – όπως αυτός της πρώτης γυναίκας πρύτανη στη Σορβόννη, με μια λαμπρή ακαδημαϊκή πορεία.
Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ γεννήθηκε στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 1926 και καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της διακρίθηκε για την ευρυμάθεια, την επιστημονική της κατάρτιση και την αφοσίωση στη διάδοση της γνώσης. Το έργο της, με ιδιαίτερη έμφαση στη βυζαντινή ιστορία και πολιτισμό, θεωρείται σταθμός για όσους ασχολούνται με τις ανθρωπιστικές επιστήμες και την ελληνική παρουσία στην παγκόσμια ακαδημαϊκή σκηνή.
Η απόφαση να τελεστεί η κηδεία δημοσία δαπάνη αποτελεί αναγνώριση της προσφοράς της από την ελληνική πολιτεία, που, μέσα από αυτή τη συμβολική πράξη, δείχνει το μέγεθος του σεβασμού και της εκτίμησης που έχει η χώρα για μια γυναίκα που υπήρξε φωτεινή μορφή της ελληνικής πνευματικής παράδοσης.