Ο Σωτήρης Τσαφούλιας, ένας από τους πιο αναγνωρισμένους σκηνοθέτες της ελληνικής σκηνής που έχει υπογράψει ταινίες και σειρές που συζητιούνται, έδωσε μια ειλικρινή και άκρως προσωπική συνέντευξη στο νέο vidcast The Movies με τον Γιάννη Δαββέτα, μιλώντας ανοιχτά για τη σχέση του με τις κριτικές και τον τρόπο που αυτές του έχουν επηρεάσει την ψυχολογία και τη δημιουργική του πορεία.
Ο Τσαφούλιας ξεκίνησε εξηγώντας πώς αντιμετωπίζει την κριτική που δέχεται για τη δουλειά του και πώς αυτό έχει αλλάξει μέσα στα χρόνια. «Όταν έχουμε ένα ένστικτο καλό, δεν πρέπει να ακούμε τους άλλους», είπε, εξηγώντας ότι η υπερβολική έκθεση στις γνώμες των άλλων μπορεί να σε «τρελάνει» ειδικά όταν κάθε ένας λέει ό,τι θέλει για το έργο σου. Αναφέρθηκε στην εμπειρία του με την ταινία «Κοινός Παρονομαστής», λέγοντας πως στην αρχή δεν μπορούσε να συλλάβει «τη δριμύτητα της επιθετικότητας» των κριτικών, καθώς ένιωσε πως η επίθεση που δέχτηκε ήταν δυσανάλογη με το έργο που παρουσίασε.
Ο σκηνοθέτης περιέγραψε πως όταν δημοσιεύτηκε η ταινία του «έπεσαν να τον φάνε» — μια έκφραση που χρησιμοποίησε για να δείξει πώς ένιωσε όταν διάβασε την αρνητική υποδοχή και τα σχόλια που αφορούσαν κυρίως την πρόθεση πίσω από το έργο και όχι την ίδια την ουσία του. Όπως είπε χαρακτηριστικά, ένιωθε πως πολλοί έκριναν το αποτέλεσμα χωρίς να μπορούν να καταλάβουν τι ακριβώς προσπαθούσε να εκφράσει — και αυτό το «μένος» τον στεναχώρησε, δεδομένου ότι μόνος του είχε γράψει, σκηνοθετήσει και παρουσιάσει την ταινία.
Παράλληλα, ο Τσαφούλιας εξήγησε πως με την πάροδο του χρόνου έχει μάθει να «διαβάζει» την κριτική πιο ψύχραιμα, βλέποντας τι λέει για τον ίδιο ως δημιουργό και λιγότερο για την ίδια του τη δουλειά, έχοντας καταλάβει πως κάθε αξιολόγηση γίνεται από το πρίσμα του κριτικού. Τόνισε επίσης πως για εκείνον δεν υπάρχει «καλή» ή «κακή» κριτική — υπάρχει απλώς κριτική που μπορεί να τον βοηθήσει να εξελίξει τη δουλειά του, και αυτήν που δεν μπορεί.
Ο Τσαφούλιας έχει ήδη δημιουργήσει έναν ιδιαίτερο κινηματογραφικό και θεατρικό λόγο, με δουλειές όπως σειρές στη μικρή οθόνη αλλά και παραστάσεις που έχουν προκαλέσει συζητήσεις — χαρακτηριστικό δείγμα της σφραγίδας του στη σύγχρονη τέχνη. Αυτή η ανοιχτή συζήτηση για τον τρόπο που αντιμετωπίζει την αρνητική πλευρά της δημοσιότητας δείχνει μια πλευρά του καλλιτέχνη που δεν φοβάται να αντιμετωπίσει τις αντιδράσεις, αλλά παράλληλα θέλει να υπενθυμίσει πως πίσω από κάθε δημιουργία υπάρχει άνθρωπος που δίνει όλο του το είναι για να την ολοκληρώσει.
