Ο ηθοποιός Μιχάλης Αεράκης έκανε μια εξομολόγηση που αγγίζει την ψυχή για τη σύνδεσή του με τον μεγάλο Κρητικό καλλιτέχνη Νίκο Ξυλούρη, λέγοντας πως είχε μια μοναδική σχέση με τη ζωή και την ιστορία του από τα παιδικά του χρόνια. Ο Αεράκης, που παίζει στη σκηνή του θεάτρου «Ήβη» τον ρόλο του πατέρα του Ξυλούρη, μίλησε για τη βαθιά προσωπική του σχέση με τον μεγάλο μουσικό και πως αυτή τον επηρέασε.
Σε μια συγκινητική συνέντευξη, ο ηθοποιός αποκάλυψε ότι ο Νίκος Ξυλούρης ήταν συγγενής του — ξαδέρφια από την πλευρά της μητέρας του — και έτσι έζησε από πολύ μικρή ηλικία τη ζωή του γνωστού καλλιτέχνη μέσα από τα οικογενειακά τους βιώματα. Όπως είπε χαρακτηριστικά, «ο πρώτος ήχος που άκουσα ήταν από τη λύρα του Ξυλούρη» και είχε την ευκαιρία να γνωρίσει όχι μόνο τη μουσική του αλλά και τους φίλους, τα αδέλφια και τους γονείς του.
Το γεγονός αυτό έκανε ακόμη πιο προσωπική την πρόκληση όταν ο ίδιος κλήθηκε να ενσαρκώσει στη σκηνή τον πατέρα του Ξυλούρη, τον Ψαρογιώργη, σε παράσταση που παρουσιάζεται στο θέατρο «Ήβη». Αρχικά, όπως αποκάλυψε, αρνήθηκε λόγω των πολλαπλών επαγγελματικών του υποχρεώσεων, αλλά μόλις κατάλαβε την αξία και τη σημασία του έργου για τον ίδιο και για τον πολιτισμό, δέχτηκε με συγκίνηση να πάρει μέρος.
Ο Αεράκης μάλιστα αναφέρθηκε και σε στιγμές που τον έχουν σημαδέψει από την προετοιμασία του ρόλου του. Μια από αυτές είναι μια ιδιαίτερα φορτισμένη σκηνή στο τέλος της παράστασης, όπου ο ίδιος ζει τη μεταφυσική επικοινωνία ανάμεσα στον Νίκο Ξυλούρη και τον πατέρα του στο νοσοκομείο στη Αμερική. Ο ίδιος εξομολογήθηκε ότι κάθε φορά που παίζει αυτήν τη σκηνή τον συγκινεί βαθιά, καθώς ξαναζεί στιγμές που ήταν οικείες στους δικούς του, αλλά και στο ίδιο το έργο της ζωής του Ξυλούρη.
Επίσης, μίλησε με θαυμασμό για τον ερμηνευτή που υποδύεται τον νεαρό Ξυλούρη, τον Εμιλιανό Σταματάκη, τονίζοντας πως η φωνή και η παρουσία του είναι εντυπωσιακά κοντά στην πραγματική προσωπικότητα του μεγάλου μουσικού, κάτι που έκανε ακόμη πιο συγκινητική την εμπειρία για τον ίδιο.
Η παράσταση στηρίζεται στην βαθιά πολιτιστική κληρονομιά της Κρήτης και του Νίκου Ξυλούρη, που ακόμα και σήμερα αποτελεί πηγή έμπνευσης για νέες γενιές. Μέσα από τα λόγια του Αεράκη γίνεται ξεκάθαρο πως αυτό το έργο για εκείνον δεν είναι απλά ένας ακόμη ρόλος, αλλά μια προσωπική συνάντηση με την ιστορία και τη μνήμη ενός από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της χώρας.
