Ο Ορφέας Παπαδόπουλος, ένας από τους πιο ταλαντούχους και αναγνωρίσιμους ηθοποιούς της γενιάς του, αποφάσισε να ρίξει φως σε μια πτυχή της ζωής του που πολλοί ίσως θεωρούσαν προσωρινή, αλλά για εκείνον αποτελεί μια βαθιά και παλιά αγάπη. Μιλώντας στην εκπομπή «Super Κατερίνα», ο ηθοποιός αναφέρθηκε στην ενασχόλησή του με την τέχνη του τατουάζ, την οποία υπηρετεί πλέον επαγγελματικά τα τελευταία τέσσερα χρόνια, αποδεικνύοντας πως το ταλέντο δεν χωράει σε καλούπια.
Για τον Ορφέα, η στροφή προς το τατουάζ δεν ήταν μια απόφαση της στιγμής ή μια λύση ανάγκης. Όπως εξήγησε με ειλικρίνεια, πρόκειται για μια τέχνη που θαύμαζε από παιδί. «Δεν ήταν ούτε μετάβαση, ούτε αλλαγή! Το τατουάζ είναι μια τέχνη που τη θαύμαζα από μικρός», τόνισε, θέλοντας να ξεκαθαρίσει πως η δημιουργικότητά του πάντα έψαχνε διαφορετικές διεξόδους. Η απόφαση να το κάνει πράξη πριν από μια τετραετία ήταν, όπως λέει ο ίδιος, «το ωραιότερο δώρο που έχω κάνει στον εαυτό μου», καθώς του επέτρεψε να αποβάλει τις ταμπέλες και να εκφραστεί με έναν τρόπο εντελώς προσωπικό και ελεύθερο.
Ωστόσο, η πορεία αυτή δεν είναι χωρίς εμπόδια. Ο Ορφέας Παπαδόπουλος δεν δίστασε να μιλήσει για την προκατάληψη που αντιμετωπίζουν οι ηθοποιοί όταν αποφασίζουν να ασκήσουν και ένα δεύτερο επάγγελμα. Σε μια βιομηχανία όπου η σταθερότητα είναι άγνωστη λέξη, ο ίδιος επισημαίνει τη δυσκολία του να έχεις συνέχεια δουλειά στο θέατρο ή την τηλεόραση, γεγονός που κάνει την ανάγκη για δημιουργική και επαγγελματική εναλλακτική ακόμα πιο επιτακτική. Παρά τις «ταμπέλες» που η κοινωνία και ο χώρος συχνά βάζουν, εκείνος παραμένει αφοσιωμένος σε αυτό που αγαπά, χωρίς να κάνει εκπτώσεις στα όνειρά του.
Παρά την επιτυχία του στον χώρο του τατουάζ, η καρδιά του εξακολουθεί να χτυπά για την υποκριτική. Με μια δόση νοσταλγίας, παραδέχτηκε πως η τηλεόραση του έχει λείψει πολύ και πως επιθυμεί σύντομα να επιστρέψει στα πλατό. Ο Ορφέας Παπαδόπουλος αποτελεί το παράδειγμα του σύγχρονου καλλιτέχνη που δεν φοβάται να τσαλακωθεί, να πειραματιστεί και να εξελιχθεί, υπηρετώντας δύο τέχνες που, αν και διαφορετικές, έχουν ως κοινό παρονομαστή την ανάγκη για έκφραση και επικοινωνία με τον κόσμο.
