Ο Γιάννης Μπέζος, ένας από τους πιο σημαντικούς και ευθύβολους ηθοποιούς της χώρας μας, παραχώρησε μια συνέντευξη που αναμένεται να συζητηθεί, θέτοντας επί τάπητος το κοινωνικό φαινόμενο των χωρισμών. Με τον γνώριμο, στακάτο και ειλικρινή του λόγο, ο αγαπημένος πρωταγωνιστής δεν δίστασε να καταρρίψει τα κοινωνικά ταμπού γύρω από το διαζύγιο, υποστηρίζοντας πως η διακοπή μιας σχέσης που δεν λειτουργεί είναι προτιμότερη από μια ζωή γεμάτη υποκρισία και καταπίεση.
Ο Γιάννης Μπέζος τοποθετήθηκε με αφοπλιστικό τρόπο για τα ζευγάρια που επιλέγουν να χωρίσουν σε σύντομο χρονικό διάστημα, δηλώνοντας πως δεν θεωρεί καθόλου κακό το γεγονός αυτό. «Μπορεί και να μην ταιριάζουν. Δεν θεωρώ κακό το να χωρίζουν», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως το πραγματικά «αδιανόητο» είναι να ζει κανείς μόνιμα υπό την ομηρία του άλλου, υποδυόμενος μια ευτυχία που δεν υπάρχει. Για τον ίδιο, η συνύπαρξη είναι ένα μεγάλο στοίχημα που απαιτεί καθημερινή προσπάθεια, ωριμότητα και την ικανότητα να ανακαλύπτεις τον άνθρωπο δίπλα σου από την αρχή, κάθε μέρα.
Η ατμόσφαιρα κατά τη διάρκεια της εξομολόγησής του ήταν γεμάτη από τη σοφία ενός ανθρώπου που έχει ζήσει και παρατηρήσει τις ανθρώπινες σχέσεις σε βάθος. Ο ηθοποιός τόνισε πως παλαιότερα οι άνθρωποι «έβραζαν στο ζουμί τους», παραμένοντας σε γάμους που τους έκαναν να υποφέρουν, απλώς και μόνο για να τηρήσουν τα προσχήματα. Σήμερα, θεωρεί πρόοδο το γεγονός ότι οι άνθρωποι έχουν τη δύναμη να λένε «αντίο» όταν η κοινή τους πορεία φτάνει σε αδιέξοδο, καθώς η προσωπική ηρεμία και η αλήθεια είναι αξίες αδιαπραγμάτευτες.
Ο Γιάννης Μπέζος δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στις δικές του εμπειρίες από τη συμβίωση, παραδεχόμενος πως και ο ίδιος δυσκολεύτηκε πολύ να μάθει να ακούει τον άλλον. Ο γάμος, όπως τον περιέγραψε, είναι ένα «γήπεδο» όπου οι δύο σύντροφοι καλούνται να παίξουν μαζί, μοιραζόμενοι αγωνίες, μυρωδιές και καθημερινότητα. Ωστόσο, αν αυτό το παιχνίδι γίνει τοξικό ή αν οι παίκτες πάψουν να επικοινωνούν, η έξοδος είναι η μοναδική έντιμη λύση. Η τοποθέτησή του για τις «βλαβερές συνέπειες» του γάμου όταν αυτός γίνεται αυτοσκοπός, αποτελεί μια ηχηρή απάντηση στον συντηρητισμό που θέλει τα ζευγάρια ενωμένα πάση θυσία.
Αυτή η δημόσια παρέμβαση του Γιάννη Μπέζου έρχεται να υπενθυμίσει πως η ευτυχία δεν είναι μια σύμβαση, αλλά μια διαρκής αναζήτηση. Με την χαρακτηριστική του άνεση, μίλησε ακόμα και για την απλή καθημερινότητα στο σούπερ μάρκετ, δείχνοντας πως παραμένει ένας άνθρωπος της διπλανής πόρτας που παρατηρεί την ακρίβεια και τις δυσκολίες της εποχής, χωρίς όμως να χάνει την πνευματική του οξύτητα. Η δήλωσή του πως «οφείλουμε να είμαστε σε εγρήγορση και να μην εφησυχάζουμε» κλείνει με νόημα μια συνέντευξη που διδάσκει πως η ελευθερία να επιλέγεις τη μοναξιά από έναν κακό γάμο, είναι η υπέρτατη μορφή αυτοσεβασμού.
