Η συμμετοχή στη σκηνή της Eurovision αποτελεί για κάθε καλλιτέχνη μια στιγμή ορόσημο, μια εμπειρία που συνοδεύεται από έντονο άγχος και υψηλές προσδοκίες. Όταν το όνομα της Ταμτά ανακοινώθηκε για να εκπροσωπήσει την Κύπρο στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό, τα βλέμματα όλων στράφηκαν πάνω της με μια περιέργεια που γρήγορα μετατράπηκε σε θαυμασμό. Παρά το γεγονός ότι ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος και η ευθύνη για μια αξιοπρεπή εμφάνιση βαραίνει κάθε διαγωνιζόμενο, η ίδια επέλεξε να αντιμετωπίσει την όλη διαδικασία με μια ψυχραιμία που ξάφνιασε πολλούς, διακηρύττοντας πως δεν αισθάνεται κανένα βάρος από αυτή τη μεγάλη ευθύνη.
Για την Ταμτά, η Eurovision δεν είναι ένα πεδίο μάχης όπου πρέπει να αποδείξει την αξία της με κάθε κόστος, αλλά μια μοναδική ευκαιρία να μοιραστεί την ενέργεια και το πάθος της με ένα κοινό που ξεπερνά τα σύνορα της χώρας. Η ίδια έχει δηλώσει πως η εστίασή της παραμένει αποκλειστικά στη δουλειά της, στις ώρες ατελείωτων προβών και στη δημιουργία μιας παράστασης που θα αντικατοπτρίζει την καλλιτεχνική της ταυτότητα. Η στάση της αυτή αποπνέει μια σιγουριά που πηγάζει από την πολυετή εμπειρία της στη σκηνή, όπου έχει μάθει να διαχειρίζεται τα φώτα της δημοσιότητας και τις απαιτήσεις του κοινού με επαγγελματισμό και αυτοπεποίθηση.
Οι φήμες που ήθελαν την πίεση να επηρεάζει την ψυχολογία της πριν από τον μεγάλο τελικό αποδείχθηκαν αναληθείς, καθώς η Ταμτά παρέμεινε προσηλωμένη στον στόχο της, απολαμβάνοντας κάθε στάδιο της προετοιμασίας. Η Κύπρος, εμπιστευόμενη το ταλέντο της, είδε στο πρόσωπό της την ιδανική εκπρόσωπο που θα μπορούσε να συνδυάσει τη δυναμική της ποπ κουλτούρας με την ιδιαίτερη αισθητική που απαιτεί ο διαγωνισμός. Η Ταμτά δεν ένιωσε ποτέ την ανάγκη να υποκύψει στα στερεότυπα του «πρέπει» και του «θα έπρεπε», προτιμώντας να ακολουθήσει τη δική της καλλιτεχνική διαίσθηση, κάτι που αποδείχθηκε το ισχυρότερο όπλο της.
Καθώς πλησίαζε η ώρα της εμφάνισης, η προσοχή επικεντρώθηκε στην τελειοποίηση της σκηνικής παρουσίας της, με κάθε κίνηση και κάθε νότα να είναι μελετημένη μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια. Η Ταμτά δεν είδε το βάρος της εκπροσώπησης ως εμπόδιο, αλλά ως μια κινητήριο δύναμη που την έκανε να προσπαθεί ακόμη περισσότερο. Η ελευθερία που εξέπεμπε πάνω στη σκηνή ήταν το μεγαλύτερο μήνυμα που θα μπορούσε να στείλει, δείχνοντας σε όλους ότι η αληθινή επιτυχία δεν κρίνεται μόνο από το αποτέλεσμα, αλλά από τη διαδρομή και τον τρόπο με τον οποίο επιλέγεις να εκφραστείς μπροστά σε εκατομμύρια θεατές. Το ταξίδι της στη Eurovision θα μείνει στην ιστορία όχι μόνο για τις επιδόσεις της, αλλά για την αδιαπραγμάτευτη στάση της ότι, πάνω απ’ όλα, η μουσική είναι χαρά και δημιουργία.
