Ο Αντώνης Μυριαγκός μίλησε ανοιχτά για τη σχέση του με την παράδοση, τα ταξίδια και τα πρώτα χρόνια της ζωής του στον Καναδά, σε μια συνέντευξη που έδωσε στην Άρτεμη Θύμιου για το Harper’s Bazaar Greece. Ο ηθοποιός εξήγησε γιατί, παρά την ανάγκη του να παραμένει ανοιχτός σε νέες εμπειρίες και διαφορετικές οπτικές, εξακολουθεί να επιστρέφει σε όσα έχει κληρονομήσει από το παρελθόν.
«Πολλές φορές ανατρέχω στην παράδοση. Μπορεί να ακούγεται λίγο συντηρητικό, αλλά είναι κι αυτό που πολλές φορές σε κρατάει όρθιο», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Αντώνης Μυριαγκός, δίνοντας το προσωπικό του στίγμα για τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τη σχέση ανάμεσα στο παλιό και το καινούργιο. Για τον ίδιο, όμως, η παράδοση δεν σημαίνει άκριτη προσκόλληση σε όσα έχουν προηγηθεί.
Αντίθετα, ο ηθοποιός έσπευσε να διευκρινίσει ότι θεωρεί σημαντικό να υπάρχει χώρος για εξέλιξη. «Πρέπει να τολμάς να είσαι ανοιχτός στο νέο χωρίς να χάνεις το κέντρο σου», είπε, υπογραμμίζοντας πως η ισορροπία ανάμεσα στις ρίζες και στις νέες εμπειρίες είναι εκείνη που έχει σημασία.
Η τοποθέτησή του δεν ήταν τυχαία, καθώς η παράδοση αποτελεί ένα από τα βασικά στοιχεία και της νέας σειράς του MEGA, «Δυο μαύρα πουκάμισα», στην οποία συμμετέχει ο Αντώνης Μυριαγκός. Ο ηθοποιός υποδύεται τον Σήφη, έναν χαρακτήρα που, όπως ο ίδιος τον περιγράφει, είναι άνθρωπος με μέτρο, κρατά πολλά μέσα του και έρχεται αντιμέτωπος με τους προσωπικούς του «δαίμονες».
«Είναι ένας άνθρωπος με μέτρο. Κρατά περισσότερα μέσα του απ’ όσα εκφράζει και παλεύει με τους δικούς του δαίμονες. Έχει έναν έντονο ηθικό πυρήνα και είναι ενδιαφέρον να δούμε πού θα τον οδηγήσει αυτή η διαδρομή», ανέφερε ο Αντώνης Μυριαγκός για τον ρόλο του.
Ο Σήφης φαίνεται να αποτελεί έναν χαρακτήρα που δεν εκφράζει εύκολα όσα σκέφτεται και αισθάνεται. Η εσωτερική του σύγκρουση και ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζεται όσα κουβαλά αποτελούν σημαντικό μέρος της διαδρομής του στη σειρά. Ο ίδιος ο Μυριαγκός θεωρεί ενδιαφέρον ακριβώς το γεγονός ότι ο χαρακτήρας δεν αποκαλύπτει από την αρχή όλες τις πλευρές του.
Η συζήτηση για την παράδοση συνδέθηκε στη συνέντευξη και με την προσωπική διαδρομή του ηθοποιού. Ο Αντώνης Μυριαγκός πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στον Καναδά και εκεί ήρθε από μικρή ηλικία σε επαφή με ανθρώπους διαφορετικών εθνικοτήτων και πολιτισμικών καταβολών. Όπως εξήγησε, πήγαινε παιδικό σταθμό στον Καναδά μαζί με παιδιά από πολλές διαφορετικές εθνικότητες.
Αυτή η εμπειρία φαίνεται να συνέβαλε στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τη διαφορετικότητα και την ανθρώπινη συμπεριφορά. Ο ίδιος, πάντως, δεν παρουσιάζει την εξοικείωση με διαφορετικούς πολιτισμούς ως κάτι που αυτομάτως κάνει έναν άνθρωπο ανοιχτό σε όλα.
Μιλώντας για την τέχνη και τα ταξίδια, ο Αντώνης Μυριαγκός στάθηκε ακριβώς σε αυτή την αντίφαση. «Το μυαλό είναι ύπουλο. Εκεί που πιστεύεις ότι είσαι ανοιχτός ανακαλύπτεις ότι μπορεί να είσαι πολύ κλειστός», σημείωσε.
Για τον ίδιο, τα ταξίδια λειτουργούν ως μια συνεχής αφορμή για παρατήρηση και επαναπροσδιορισμό. «Τα ταξίδια, πάντως, με βάζουν σε μια διαρκή περιέργεια», εξήγησε, περιγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο οι διαφορετικοί τόποι μπορούν να αλλάξουν την οπτική ενός ανθρώπου.
Η εμπειρία αυτή, όπως είπε, τον οδηγεί να παρατηρεί τι είναι εκείνο που τον συνδέει με τους ανθρώπους που συναντά και τι όχι. Παρά τις πολιτισμικές και κοινωνικές διαφορές, υπάρχει σύμφωνα με τον ίδιο ένας κοινός ανθρώπινος πυρήνας. «Τελικά καταλαβαίνεις ότι, όπου κι αν βρεθείς, οι ανθρώπινες λειτουργίες είναι σχεδόν ίδιες», ανέφερε.
Η συγκεκριμένη σκέψη συνδέεται και με την άποψή του για την παράδοση. Ο Αντώνης Μυριαγκός δεν την αντιμετωπίζει ως ένα σύνολο κανόνων που πρέπει να ακολουθούνται χωρίς δεύτερη σκέψη. Αντίθετα, θεωρεί ότι μπορεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς, αρκεί να περνά μέσα από προσωπική κρίση.
«Η παράδοση χρειάζεται φιλτράρισμα, όχι μια τυφλή αναπαραγωγή των πάντων», τόνισε.
Η φράση αυτή ουσιαστικά συμπληρώνει την προηγούμενη θέση του. Η παράδοση μπορεί να λειτουργεί ως στήριγμα, αλλά δεν χρειάζεται να μετατρέπεται σε περιορισμό. Για τον ηθοποιό, το ζητούμενο είναι να κρατά κανείς όσα θεωρεί ουσιαστικά από το παρελθόν και παράλληλα να έχει το θάρρος να εξετάζει όσα φέρνει το παρόν.
Η συγκεκριμένη οπτική αποκτά ενδιαφέρον και σε σχέση με τη νέα τηλεοπτική του δουλειά. Τα «Δυο μαύρα πουκάμισα» έχουν στο επίκεντρο μια ιστορία στην οποία η παράδοση και οι αξίες του παρελθόντος διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο. Ο ρόλος του Σήφη τον φέρνει έτσι σε ένα περιβάλλον όπου οι προσωπικές επιλογές και οι αρχές έρχονται αντιμέτωπες με τις αλλαγές που φέρνει η ζωή.
Ο Αντώνης Μυριαγκός έχει ήδη διαγράψει μια σημαντική πορεία στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Το 2025 συμμετείχε και στην ταινία «Καποδίστριας» του Γιάννη Σμαραγδή, υποδυόμενος τον Ιωάννη Καποδίστρια. Η επιλογή του για τον συγκεκριμένο ρόλο είχε σχολιαστεί ιδιαίτερα λόγω της φυσικής του ομοιότητας με τον πρώτο κυβερνήτη της Ελλάδας.
Η παρουσία του σε διαφορετικά καλλιτεχνικά πεδία δείχνει μια πορεία που δεν περιορίζεται σε έναν μόνο ρόλο. Από το θέατρο μέχρι την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, ο Μυριαγκός έχει βρεθεί αντιμέτωπος με χαρακτήρες που απαιτούν διαφορετικές προσεγγίσεις.
Στη νέα του τηλεοπτική παρουσία, ο Σήφης είναι ένας άνθρωπος που, σύμφωνα με τον ίδιο τον ηθοποιό, δεν αποκαλύπτει εύκολα τον εσωτερικό του κόσμο. Αυτό δημιουργεί έναν χαρακτήρα που μπορεί να εξελιχθεί σταδιακά, καθώς οι συνθήκες της ιστορίας τον αναγκάζουν να αντιμετωπίσει όσα έχει κρατήσει μέσα του.
Παράλληλα, η προσωπική σχέση του Μυριαγκού με την παράδοση προσθέτει μια ακόμη διάσταση στη συζήτηση. Δεν μιλά για την παράδοση ως κάτι ξεπερασμένο, αλλά ούτε και ως κάτι που πρέπει να παραμένει ανέγγιχτο. Τη βλέπει περισσότερο ως ένα σημείο από το οποίο μπορεί κάποιος να αντλήσει δύναμη, αρκεί να διατηρεί την ικανότητα να σκέφτεται και να επιλέγει.
Η άποψή του για τα ταξίδια κινείται στην ίδια κατεύθυνση. Η επαφή με διαφορετικούς ανθρώπους και πολιτισμούς μπορεί να διευρύνει την οπτική, αλλά δεν σημαίνει ότι εξαφανίζονται αυτομάτως οι προσωπικές προκαταλήψεις ή οι περιορισμοί. Ο ίδιος το αναγνωρίζει όταν λέει ότι το μυαλό μπορεί να μας κάνει να πιστεύουμε πως είμαστε ανοιχτοί, ενώ στην πραγματικότητα υπάρχουν ακόμη πράγματα που δεν έχουμε εξετάσει.
Αυτή η αυτοπαρατήρηση είναι ίσως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της συνέντευξής του. Ο Αντώνης Μυριαγκός δεν παρουσιάζει τον εαυτό του ως άνθρωπο που έχει όλες τις απαντήσεις. Αντίθετα, μιλά για μια διαρκή διαδικασία αναζήτησης, μέσα από την τέχνη, τα ταξίδια, τις εμπειρίες και τη σχέση με τις ρίζες του.
Και μέσα σε αυτή τη διαδικασία, η παράδοση εξακολουθεί να έχει θέση. Όχι ως υποχρέωση, αλλά ως πιθανό σημείο αναφοράς. Κάτι που μπορεί να σε κρατήσει όρθιο όταν το περιβάλλον γύρω σου αλλάζει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να αρνηθείς το καινούργιο.
Η φετινή τηλεοπτική του παρουσία στα «Δυο μαύρα πουκάμισα» έρχεται έτσι σε μια περίοδο κατά την οποία ο ηθοποιός συνεχίζει να δοκιμάζεται σε διαφορετικούς ρόλους. Ο Σήφης είναι ένας χαρακτήρας εσωτερικός και συγκρατημένος, ένας άνθρωπος που κουβαλά τις δικές του συγκρούσεις και έχει μπροστά του μια διαδρομή που δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.
Η συνέντευξη του Αντώνη Μυριαγκού φωτίζει τελικά και μια πλευρά πέρα από την τηλεοπτική του εικόνα. Πίσω από τον ηθοποιό που αυτή την περίοδο βλέπουμε στη νέα σειρά του MEGA υπάρχει ένας άνθρωπος που έχει μεγαλώσει ανάμεσα σε διαφορετικές πολιτισμικές επιρροές και συνεχίζει να αναζητά ισορροπίες ανάμεσα σε όσα γνωρίζει και σε όσα ανακαλύπτει.
Η παράδοση, για εκείνον, δεν είναι απαραίτητα συνώνυμο του συντηρητισμού. Μπορεί να είναι μνήμη, συνέχεια και σημείο αναφοράς. Ταυτόχρονα, όμως, χρειάζεται κριτική σκέψη και προσωπικό φιλτράρισμα. Αυτή ακριβώς η ισορροπία είναι που θέλησε να περιγράψει με τα λόγια του.
Και ίσως αυτή να είναι τελικά η πιο ουσιαστική πλευρά της τοποθέτησής του: να γνωρίζεις από πού έρχεσαι, χωρίς να θεωρείς ότι αυτό καθορίζει απόλυτα πού πρέπει να πας. Για τον Αντώνη Μυριαγκό, το ζητούμενο φαίνεται να είναι να κρατάς το κέντρο σου, ενώ ταυτόχρονα παραμένεις αρκετά περίεργος ώστε να κοιτάζεις τον κόσμο με νέα μάτια.
