Με βαθιά συγκίνηση μίλησε ο Νίκος Οικονομόπουλος για τον Γιώργο Μαζωνάκη, λίγες στιγμές πριν από την κηδεία του αγαπημένου τραγουδιστή στη Νίκαια. Ο πόνος ήταν εμφανής στα λόγια του, όμως αυτό που συγκλόνισε περισσότερο ήταν η αποκάλυψη για την τελευταία επικοινωνία που είχαν οι δύο καλλιτέχνες.
Ο Νίκος Οικονομόπουλος βρέθηκε στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας για να αποχαιρετήσει τον Γιώργο Μαζωνάκη, μαζί με συγγενείς, φίλους, συνεργάτες και πλήθος κόσμου. Η εξόδιος ακολουθία πραγματοποιήθηκε σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης, με τον κόσμο να χειροκροτεί και να φωνάζει «Αθάνατος» καθώς η σορός του τραγουδιστή έβγαινε από την εκκλησία.
Μπροστά στις κάμερες, ο Οικονομόπουλος δυσκολεύτηκε να κρύψει τη συναισθηματική του φόρτιση. Μίλησε για έναν άνθρωπο με τον οποίο είχε συνδεθεί και αποκάλυψε μια λεπτομέρεια από τις τελευταίες ημέρες που σήμερα τον βαραίνει ιδιαίτερα.
Όπως εξήγησε, ο Γιώργος Μαζωνάκης τον έπαιρνε συνεχώς τηλέφωνο. Υπήρχε επικοινωνία μεταξύ τους, όμως σε μια από τις τελευταίες επαφές τους ο Οικονομόπουλος δεν κατάφερε να αντιληφθεί τι ακριβώς ήθελε να του πει ο φίλος και συνάδελφός του.
Αυτό είναι το σημείο που, όπως παραδέχθηκε ο ίδιος, του έχει αφήσει ενοχές. «Έχω στεναχωρηθεί γιατί δεν κατάλαβα τι ήθελε να μου πει, έχω λίγο ενοχές μέσα μου», ανέφερε με εμφανή συγκίνηση.
Τα λόγια αυτά έδωσαν μια πολύ προσωπική διάσταση στον αποχαιρετισμό. Δεν ήταν απλώς ένας γνωστός τραγουδιστής που μιλούσε για έναν συνάδελφο. Ήταν ένας άνθρωπος που προσπαθούσε να διαχειριστεί την απώλεια και ταυτόχρονα αναρωτιόταν αν θα μπορούσε να είχε καταλάβει διαφορετικά εκείνη την τελευταία επικοινωνία.
Ο ίδιος δεν θέλησε να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες για το τι ακριβώς είχε ειπωθεί ή για τον λόγο που ο Μαζωνάκης τον αναζητούσε. Η φράση του, όμως, ήταν αρκετή για να δείξει πόσο έντονα έχει μείνει μέσα του εκείνη η στιγμή.
Ο Οικονομόπουλος αναφέρθηκε παράλληλα στον χαρακτήρα του Γιώργου Μαζωνάκη και στον τρόπο με τον οποίο τον είχε γνωρίσει μέσα από τη μουσική τους πορεία. Η απώλεια ενός ανθρώπου από τον ίδιο χώρο, με τον οποίο υπήρχε προσωπική επικοινωνία, έκανε τον αποχαιρετισμό ακόμη πιο δύσκολο.
Η συγκίνησή του δεν πέρασε απαρατήρητη. Οι δηλώσεις του έγιναν γρήγορα αντικείμενο συζήτησης, κυρίως εξαιτίας της αναφοράς του στις ενοχές που αισθάνεται. Δεν προσπάθησε να κρύψει το συναίσθημά του ούτε να παρουσιάσει μια πιο ψύχραιμη εικόνα μπροστά στις κάμερες.
Λίγες ημέρες νωρίτερα, μετά την είδηση του θανάτου του Μαζωνάκη, ο Οικονομόπουλος είχε ήδη αποφασίσει να αναβάλει προγραμματισμένη συναυλία του. Είχε χαρακτηρίσει τον αιφνίδιο χαμό του συναδέλφου του λόγο βαθιού πένθους και είχε ζητήσει συγγνώμη από το κοινό για την αλλαγή του προγράμματος.
Η απόφαση αυτή έδειξε από νωρίς πόσο επηρεάστηκε από την απώλεια. Για έναν τραγουδιστή που βρίσκεται συνεχώς στη σκηνή, η επιλογή να σταματήσει προσωρινά τις εμφανίσεις του σε μια τόσο δύσκολη στιγμή δεν ήταν μια τυπική αλλαγή προγράμματος.
Και όταν τελικά βρέθηκε στη Νίκαια, η συναισθηματική του κατάσταση έγινε ακόμη πιο εμφανής. Εκεί, ανάμεσα στους ανθρώπους που είχαν συγκεντρωθεί για το τελευταίο «αντίο», ο Οικονομόπουλος βρέθηκε αντιμέτωπος με την οριστικότητα της απώλειας.
Η κηδεία του Γιώργου Μαζωνάκη πραγματοποιήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας στη Νίκαια, την περιοχή όπου μεγάλωσε. Πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε για να τον αποχαιρετήσει, ενώ μετά την εξόδιο ακολουθία η σορός μεταφέρθηκε στο Γ΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Οι εικόνες από τον αποχαιρετισμό ήταν ιδιαίτερα φορτισμένες. Συγγενείς, φίλοι, καλλιτέχνες και θαυμαστές στάθηκαν δίπλα στην οικογένεια, ενώ τα τραγούδια του Μαζωνάκη ακούστηκαν για ακόμη μία φορά, αυτή τη φορά ως μέρος του τελευταίου αποχαιρετισμού.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, η εξομολόγηση του Νίκου Οικονομόπουλου ξεχώρισε για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο. Δεν μίλησε μόνο για τη μεγάλη απώλεια, αλλά για κάτι που θα συνεχίσει να κουβαλά προσωπικά: την αίσθηση ότι ίσως υπήρχε κάτι που ο Γιώργος ήθελε να του πει και εκείνος δεν κατάφερε να καταλάβει.
Παρά τις ενοχές που εξέφρασε, ο Οικονομόπουλος προσπάθησε να κρατήσει και μια διαφορετική σκέψη. «Παρόλα αυτά πιστεύω ότι ο Γιώργος είναι κάπου καλά», ανέφερε, αφήνοντας να φανεί πως μέσα στη βαθιά θλίψη αναζητά έναν τρόπο να συμφιλιωθεί με την απώλεια.
Ίσως τελικά αυτή να είναι και η πιο ανθρώπινη πλευρά ενός τέτοιου αποχαιρετισμού. Όταν ένας άνθρωπος φεύγει ξαφνικά, εκείνοι που μένουν πίσω συχνά επιστρέφουν στις τελευταίες συζητήσεις, στα τελευταία τηλεφωνήματα και στις τελευταίες στιγμές, ψάχνοντας απαντήσεις που μπορεί να μην υπάρξουν ποτέ.
Για τον Νίκο Οικονομόπουλο, ένα από αυτά τα αναπάντητα ερωτήματα φαίνεται πως θα παραμείνει. Τι ήθελε τελικά να του πει ο Γιώργος Μαζωνάκης εκείνο το τελευταίο διάστημα; Ο ίδιος δεν μπόρεσε να το μάθει και σήμερα παραδέχεται πως αυτό τον γεμίζει ενοχές.
Και κάπως έτσι, μέσα στο πλήθος που βρέθηκε στη Νίκαια για να πει το τελευταίο «αντίο», ο Οικονομόπουλος αποχαιρέτησε όχι μόνο έναν σπουδαίο καλλιτέχνη, αλλά έναν άνθρωπο που γνώριζε προσωπικά. Με δάκρυα, με πόνο και με μια σκέψη που, όπως φαίνεται, θα τον ακολουθεί για πολύ καιρό ακόμη.
