Η Νεφέλη Φασουλή, μια φωνή που έχει ξεχωρίσει στον χώρο της ελληνικής μουσικής και της επικοινωνίας, ξεδίπλωσε πρόσφατα μια σκληρά ειλικρινή και συνάμα βαθιά στοχαστική άποψη για τον ρόλο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και το πώς αυτά αντιμετωπίζουν την αλήθεια. Σε μια κουβέντα που κράτησε περισσότερο από μια «απλή» συνέντευξη, η ίδια μίλησε για την εμπειρία της να βρίσκεται στο επίκεντρο της δημοσιότητας και ταυτόχρονα να νιώθει πως κάποια ζητήματα — σημαντικά και ουσιαστικά — περνούν στο περιθώριο. Η φράση που ξεχώρισε ήταν η εξής: «Τα media συχνά μας πετάνε μπαλάκι για να πούμε εμείς όσα δεν λένε» — μια εικόνα που δεν είναι απλώς μεταφορά, αλλά κρύβει μέσα της βαθιά κριτική και αυτογνωσία για τον τρόπο που διαμορφώνεται η δημόσια συζήτηση.
Η Νεφέλη εξήγησε πως πολλές φορές, μέσα από τη δική της εμπειρία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά και σε ζωντανές συνεντεύξεις, έχει νιώσει να καλείται να «παίξει» ένα ρόλο που δεν της ταιριάζει — να απαντήσει για θέματα που δεν έχουν ακουστεί πλήρως ή να τοποθετηθεί πάνω σε γενικεύσεις που δεν αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα. Για εκείνη, το «μπαλάκι» που της ρίχνουν εμπεριέχει μια δυσκολία: όχι μόνο στην επιλογή των λέξεων, αλλά και στην ευθύνη που φέρει ο κάθε δημόσιος διάλογος όταν διαστρεβλώνει τα λόγια ή τις σκέψεις των άλλων. Αυτή η εμπειρία, όπως είπε, την έκανε να αναθεωρήσει τον τρόπο που προσεγγίζει τη δημοσιότητα και τη φωνή της – όχι ως μέσο για να ακολουθήσει έναν παροδικό τίτλο, αλλά ως εργαλείο για ουσιαστική επικοινωνία.
Μεταφέροντας στο κοινό εικόνες από στιγμές όπου ένιωσε πως χρειαζόταν να «διορθώσει» παρανοήσεις ή να προσθέσει το δικό της νόημα σε θέματα που παρουσιάστηκαν μονομερώς, η Νεφέλη μίλησε για μια διαδικασία που δεν είναι καθόλου απλή. «Όταν νιώθεις πως τα λόγια σου αλλάζουν μορφή, παύεις να μιλάς με την ίδια άνεση», είπε, υποδηλώνοντας πως αυτή η εμπειρία έχει επηρεάσει την εμπιστοσύνη της απέναντι στη γενική αφήγηση της δημοσιότητας. Το να βρει κανείς τον δικό του τρόπο να εκφράζει την αλήθεια του, πρόσθεσε, δεν είναι απλώς ζήτημα τεχνικής ή ρητορικής — είναι ζήτημα σεβασμού στον ίδιο τον εαυτό και στο κοινό που επιλέγει να σε ακούσει.
Η καλλιτέχνιδα δεν δίστασε να μιλήσει και για την επίδραση που έχει αυτή η δυναμική στα νεότερα στελέχη της μουσικής και της τέχνης γενικότερα, όπου η πίεση να παραχθεί μια «εικόνα» ή μια «άποψη» μπορεί να υπερβαίνει το ίδιο το περιεχόμενο της συζήτησης. Αναφέρθηκε σε ανθρώπους που της έχουν πει πως «πρέπει» να πουν κάτι συγκεκριμένο μόνο και μόνο γιατί αυτό αναμένεται από τα media, χωρίς να λογίζεται η ουσία πίσω από τα λόγια. Η ίδια πιστεύει πως η αφοσίωση στην αλήθεια — κι ας μην την καταλαβαίνουν όλοι — είναι τελικά ο μόνος τρόπος να διατηρήσουμε την αξιοπρέπειά μας ως δημιουργοί και ως πολίτες σε μια κοινωνία που διψά για ουσιαστικό λόγο.
Στο τέλος της συνέντευξης, με μια φωνή που συνδύαζε σοβαρότητα και τρυφερότητα, η Νεφέλη Φασουλή μίλησε για την προσωπική της ανάγκη να αναζητεί πάντα την αλήθεια πίσω από τα λόγια που ακούγονται, ακόμη και όταν αυτό σημαίνει να μένει σιωπηλή για λίγο, να σκέφτεται βαθιά πριν μιλήσει και να επιστρέφει σε αυτό που αγαπά περισσότερο: τη δημιουργία μουσικής που εκφράζει αυθεντικά τον ίδιο τον άνθρωπο και τα συναισθήματά του. Αυτή η στάση, όπως εξήγησε, δεν είναι μια άρνηση της επικοινωνίας, αλλά μια πρόσκληση να μιλήσουμε για όσα έχουν αληθινό νόημα — χωρίς «μπαλάκια» και χωρίς συντομεύσεις.
