Ο Αλέξανδρος Πιεχόβιακ, ο ταλαντούχος ηθοποιός που έχει αγαπηθεί ιδιαίτερα από το ελληνικό κοινό μέσα από τη συμμετοχή του στη σειρά Σέρρες, βρέθηκε καλεσμένος το βράδυ της Καθαράς Δευτέρας στο δημοφιλές talk show The 2Night Show με τον Γρηγόρη Αρναούτογλου και μίλησε με μεγάλη ειλικρίνεια για την εμπειρία του από την προβολή της σειράς και την απήχηση που είχε ο ρόλος του στον κόσμο.
Ο νεαρός ηθοποιός, που υποδύθηκε έναν γκέι χαρακτήρα στην επιτυχημένη αυτή τηλεοπτική παραγωγή του Γιώργου Καπουτζίδη, αποκάλυψε ότι η ανταπόκριση του κοινού ήταν κάτι που τον συγκίνησε σε βάθος. «Δεν με ανησύχησε καθόλου ο ρόλος του γκέι και, ευτυχώς, δεν αντιμετώπισα καμία αρνητική κριτική ή επίθεση — αυτό είναι ευτύχημα», είπε αφότου αναφέρθηκε στο πώς τον ίδιο δεν τον απασχόλησε ποτέ η σεξουαλικότητα του χαρακτήρα που υποδύθηκε. Αντίθετα, από τη στιγμή που η σειρά προβλήθηκε, άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών και υπόβαθρου τον σταματούσαν στον δρόμο για να του εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους.
«Με σταματούσαν στον δρόμο άνθρωποι με βουρκωμένα μάτια και μου έλεγαν “ευχαριστώ”», περιέγραψε ο Πιεχόβιακ, περιγράφοντας εικόνες που δεν αφορούν απλά ένα χειροκρότημα, αλλά βαθιά συναισθηματική αντίδραση θεατών που ένιωσαν προσωπική σύνδεση με τον ρόλο ή με τις ιστορίες που παρουσιάστηκαν στη σειρά. Αυτή η αμεσότητα ανάμεσα σε έναν ηθοποιό και τον κόσμο του δημιούργησε μια στιγμή αμοιβαίας επικοινωνίας που, όπως είπε, τον άγγιξε βαθιά.

Στη διάρκεια της ίδιας συνέντευξης, ο ηθοποιός μίλησε και για την καταγωγή του — τον πατέρα του που είναι 100 % Πολωνός και τη μητέρα του που είναι μισή Ελληνίδα και μισή Ουκρανοπολωνή — αλλά και για τα όνειρά του να δημιουργήσει τη δική του θεατρική ομάδα και να ταξιδεύει με αυτήν σε όλο τον κόσμο, μεταφέροντας ιστορίες που να αγγίζουν τον θεατή. Το να παίζουν τέτοιου είδους προσωπικές και ουσιαστικές αφηγήσεις στην τηλεόραση, όπως εξήγησε, είναι ένα κομμάτι που τον γεμίζει καλλιτεχνικά και ανθρώπινα.
Με αυτή του τη δημόσια τοποθέτηση, ο Αλέξανδρος Πιεχόβιακ δείχνει όχι μόνο πώς βλέπει την ίδια του την δουλειά, αλλά και πώς αντιλαμβάνεται τη δύναμη που έχουν οι ιστορίες στην οθόνη να προκαλούν αλλαγή και να ενδυναμώνουν ανθρώπους που ίσως νιώθουν μόνοι ή άβολα με τη δική τους ταυτότητα. Η ανταπόκριση που δέχθηκε από ανθρώπους στον δρόμο με βλέμματα γεμάτα συγκίνηση αποτελεί για εκείνον μια από τις πιο δυνατές επιβεβαιώσεις ότι η τέχνη μπορεί πραγματικά να αγγίξει ζωές.